WIE WERKEN IN DE DCR?

Beeldende Kunst

Beeld en Geluid

Multidisciplinair

Theater en Dans

Ontwerp

Architectuur

Andries Micke

Caroline Grijsen

‘Als we de geschiedenis niet begrijpen, moeten we haar herhalen’ is een uitspraak van artistiek leider Roger Buergel, Documenta 2007 te Kassel. Een uitspraak die ik boeiend vind vanwege de wederkering van tijd. Dat wat geweest is, is niet voorbij als we er niet van geleerd hebben, zo interpreteer ik het. Er ligt een essentie in verborgen die mij intrigeert en inspireert; de essentie van het verleden en de geschiedenis van ons mens-zijn.

Mijn werk heeft een sterke connectie met thema’s identiteit en het verleden. In mijn jeugd ging mijn interesse al uit naar wat het verleden ons kon vertellen; vaak ging ik met mijn vader mee op veldonderzoek om archeologische vondsten te doen in de omgeving waar ik ben opgegroeid. Door bepaalde kenmerken van de vondsten kon mijn vader opmaken uit welke tijd het object kwam, hoe het gemaakt was en waarvoor het diende.
We kunnen elkaar beter begrijpen als we onze eigen achtergronden kennen, ook die van onze ouders en voorouders. We kunnen het verleden niet herleven, maar we kunnen er wel van leren. In mijn huidige werk komt het verleden tot uiting in de verlatenheid van plekken waar mensen zich op hielden.
Tijdens mijn studie psychologie is mijn fascinatie ontstaan voor de beweegredenen die het handelen van de mens beïnvloedt. Dit gedrag wordt voor een groot gedeelte bepaald door onbewuste drijfveren, opvoedingsresten, vastgeroeste gewoonten en maatschappelijke omstandigheden. In de vorming van onze identiteit speelt ook het verleden een rol. In de 20ste eeuw verplaatst de nadruk zich van “de” mens, van een gemeenschappelijke menselijke natuur naar de idee dat ieder individu op een unieke wijze mens is. De mens moet zijn unieke identiteit ontdekken in contrast met anderen, maar ook in relatie, interactie, communicatie met anderen.
In onderzoek naar het individualisme binnen het fotografische veld vraag ik mij af in hoeverre uniciteit van een mens vast te leggen valt. In hoeverre de fotograaf de geprotretteerde afbeeld bij het maken van een portret is een fascinerend gegeven. In verschillende projecten doe ik hier onderzoek naar. Zie mijn website voor meer beeld.

Project “Abschied” wordt momenteel ontwikkeld in Wenen, Oostenrijk 2009
De geschiedenis van een familie draagt vaak elementen van mysterie en geheimen met zich mee. Zo ook in mijn familiegeschiedenis. Mijn oma is tussen de twee wereldoorlogen vanuit Oostenrijk naar Nederland toegekomen en is hier gebleven. Hierdoor heeft ze geen moederband kunnen opbouwen. Als gevolg hiervan zijn familie gegevens verloren gegaan. In Wenen ben ik momenteel bezig om een project over het leven van mijn oma te verbeelden waarin ook de geschiedenis zijn plek zal vinden.

Download CV